Kraan-slingersystemen: selectie van platte kabels, installatie- en onderhoudsgids

Een kraanslingersysteem is het stille werkpaard achter de vermogensafgifte op de meeste bovenloopkranen. Een rij trolleys rijdt over een spoor, met een platte kabel in een lus die uitbetaalt en slap wordt naarmate de brug, de trolley en de takel bewegen. Omdat de kabel nooit op een trommel wordt gewikkeld en nooit tegen een blootliggende geleider schuurt, blijft de slijtage zacht en voorspelbaar, op voorwaarde dat de kabel zelf voor dit doel is gebouwd.

We leveren al jaren festoen- en loopkabels voor kranen, takels en geautomatiseerde opslagsystemen, en bij elk project komen dezelfde vragen naar voren: welk spoor, hoeveel trolleys, hoe diep de lus en welke constructie de cyclustelling overleeft. In dit artikel worden ze beantwoord in de volgorde waarin ze gewoonlijk in een echte specificatie voorkomen.

Hoe een kraanslingersysteem in elkaar zit

Een festoensysteem is een mechanisch kabelbeheersysteem en geen stroombron. Elektriciteit komt uit de gebouwvoorziening; de slinger draagt ​​hem eenvoudigweg naar een machine die beweegt. Vijf elementen moeten samenwerken, en een zwakke schakel in een van deze elementen verkort de levensduur van de kabel.

• Ondersteuning spoor – C-rail, vierkante rail, I-balkflens of spankabel, geselecteerd op basis van overspanning, belasting en beschikbare montageruimte.
• Karren – roldragers voorzien van kabelzadels. Soepel lopende wielen zijn belangrijker dan de belastingswaarden uit de catalogus, omdat een trolley die vastloopt de kabel zijwaarts zal slepen.
• Trekwagen – de aangedreven drager die aan de lus trekt. Hij moet met een trekarm of een kleine sleepketting aan de beweging van de kraan worden gekoppeld, zodat de kabel nooit als trekorgaan wordt gebruikt.
• Festoen kabel – de flexibele platte of ronde kabel die stroom- en stuurcircuits draagt. De grootte van de geleider, de samenstelling van de mantel en de opstelling van de kern zijn allemaal van belang.
• Klemmen en trekontlasting – de vaste uiteinden en zadels die de mechanische belasting weg van de geleideruiteinden verspreiden.

Waar een kraan zowel lange als dwarswegen heeft, gebruiken ontwerpers vaak twee loodrechte slingercircuits, of een slinger op de ene as en een oprolkabel op de andere. Het combineren van deze twee is normaal en veroorzaakt zelden problemen, zolang elke kabel is gespecificeerd voor zijn eigen bewegingspatroon.

Platte of ronde festoenkabel?

Beide werken, en beide zijn gebruikelijk op moderne kranen. De beslissing komt meestal neer op de beschikbare speelruimte, het lusgedrag en de manier waarop de kabel wordt afgesloten.

Voor de meeste nieuwe kraanprojecten is een platte reiskabel het eenvoudigste antwoord: deze hangt in een nette stapel, houdt de lus ondiep en maakt meer kernen mogelijk op minder hoogte. Ronde kabel heeft nog steeds een plaats, vooral wanneer een fabriek een kleine lus toevoegt aan bestaande apparatuur en standaardwartels al op voorraad zijn.

De kabelconstructie afstemmen op de kraanbelasting

Geleidergrootte en spanningsval

Festoentrajecten zijn langer dan mensen verwachten, omdat de kabel de volledige reis plus de lus moet volgen. Op een baan van 60 m moet de conducteur mogelijk 75 m of meer afleggen. Bepaal eerst de kernen voor de motorstroom en controleer vervolgens de spanningsval aan het uiteinde van de slag. Regel- en remcircuits verdienen hun eigen berekening, omdat een verlies van een paar volt ervoor kan zorgen dat de schakelaar klappert of de rem te laat loslaat.

Schedeverbindingen: waar de kraan eigenlijk leeft

De omgeving bepaalt de schede. PVC is binnenshuis prima en droog. Polyurethaan is bestand tegen slijtage, olienevel en herhaaldelijk buigen op gieterij- en havenkranen. Rubber- en siliconenformuleringen zijn geschikt voor blootstelling aan hitte, kou of UV-straling buitenshuis. Het is de moeite waard om een ​​bredere materiaalvergelijking te lezen voordat je een compound repareert, omdat de verkeerde keuze meestal in het tweede jaar zichtbaar wordt als een gebarsten omhulsel, en niet in de eerste week.

Staaldraad, afscherming en hybride kernen

Lange overspanningen trekken hard, dus veel kraankabels zijn voorzien van een stalen steunelement dat de spanning opneemt terwijl de koperen kernen ontspannen blijven. Dit is de meest effectieve manier om te voorkomen dat een lus na verloop van tijd uitrekt en zijn vorm verliest.

Samengestelde mantelkraan die platte kabel met staaldraad verplaatst (YFFBG) Productpositionering: een "opgewaardeerde versie met treksterkte" van de YFFB-serie, waarbij staaldraadversterkingen zijn toegevoegd aan de vlakke structuur en PVC-materiaal. Het is specifiek ontw... Bekijk Product →

Waar een kraan ook inverteraandrijvingen, encoders of buscommunicatie aan boord heeft, wordt afscherming eerder een ontwerpvereiste dan een optie. Gevlochten schermen over getwiste paren houden motorgeluid uit de buurt van signaalkernen en helpen de installatie te voldoen aan de EMC-limieten zonder extra leidingen.

Samengestelde mantel afgeschermde kraan die platte kabel verplaatst (YFFBP) Productpositionering: een exclusieve kabel voor complexe industriële elektromagnetische omgevingen, gericht op "ruimtebesparende anti-interferentie". Het past zich aan precisietekens aan... Bekijk Product →

De lusgeometrie instellen: reis-, doorzakking- en trolley-afstand

De lus moet langer zijn dan de afstand die hij dient, en de geometrie moet ruimte laten zodat de kabel kan worden opgevouwen zonder te knellen. Een eenvoudige werkschatting is de reisafstand, plus tweemaal de lusdiepte, plus ongeveer anderhalve meter aan elk uiteinde voor klemmen en afsluiting.

1. Meet de totale verplaatsing van de trolley over de startbaan, niet alleen de overspanning van de kraanbrug.
2. Stel de lusdiepte vast op basis van de vrije ruimte die u daadwerkelijk heeft, en bevestig vervolgens dat de kabel tot die straal kan buigen.
3. Ruimtewagens met een onderlinge afstand van circa 1,5 tot 2,5 m voor vlakkabel; Een kleinere afstand vermindert de doorbuiging, maar verhoogt de spoorkosten.
4. Voeg klemruimte toe aan beide uiteinden en een korte servicelus bij elke aansluitdoos.
5. Controleer het aantal wagens ten opzichte van de baanlengte en zorg ervoor dat de stapel niet tegen de eindaanslag botst.

Te veel doorbuiging zorgt ervoor dat kernen in de schede migreren en veroorzaakt uiteindelijk een knik in het trolleyzadel. Bij te weinig doorbuiging worden de klemmen belast en wordt de kabel bij volledige slag strak getrokken. Een nuttige gewoonte is om tijdens de inbedrijfstelling de lus gedurende één volledige machinecyclus te bekijken en het sleeppunt aan te passen totdat de kabel vouwt zonder te draaien.

Installatie- en onderhoudspraktijken

Festoenkabels vallen zelden uit door een enkele overbelasting. Ze falen langzaam, op een buigpunt of in een klem, gedurende duizenden cycli. Een korte maandelijkse wandeling vangt bijna alles op.

• Controleer de schede langs de hele lus op platte plekken, glansvlekken of fijne scheurtjes nabij de zadels.
• Duw elke trolley met de hand en controleer of deze vrij kan rollen; een vastlopend wiel is het eerste teken van een verkeerd uitgelijnde baan.
• Controleer het klemkoppel en de toestand van de trekontlasting aan beide vaste uiteinden.
• Zoek naar draaiing in de lus, vooral bij ronde kabels, en corrigeer het sleeppunt in plaats van de kabel te forceren.
• Houd olie, gruis en metaalspanen uit de baan en verwijder eventuele lekbakken boven de lus.
• Registreer de lusdiepte na elke aanpassing, zodat een toekomstige verschuiving gemakkelijk te herkennen is.

Slinger, geleiderstaaf of kabelhaspel?

Festoensystemen zijn geschikt voor korte en middellange verplaatsingen, doorgaans tot ongeveer 60 m, en zijn de goedkoopste manier om veel kernen tegelijk te laten werken. Geleiderstaven winnen het op zeer lange rechte banen en op kranen met hoge bedrijfscycli, maar ze hebben meer civiel werk en aparte bescherming nodig. Kabelhaspels zijn beter voor zeer lange rijwegen, verticale liften en toepassingen waarbij een lus een gevaar zou vormen. Ingenieurs die de twee gemotoriseerde opties vergelijken, vinden vaak onze aantekeningen hierover haspelkabels versus sleepkettingkabels nuttig, omdat dezelfde buig- en spanningslogica van toepassing is op kraanwerk. Waar een molen het betere antwoord is, houdt een waterdichte constructie met dubbele schede de buitenjas intact tijdens het op- en afrollen op natte terreinen.

TPU Dual-Sheath waterdichte kraanhaspelkabel (kraanhaspelkabel) Productpositionering: Een speciale stroom- en besturingstransmissiekabel ontworpen voor "hoogfrequente verticale/horizontale wikkeling" werkomstandigheden van kranen (reizen... Bekijk Product →

De eerste keer de juiste specificatie krijgen

De meeste festoenproblemen zijn terug te voeren op een specificatie die is geschreven vanaf een cataloguspagina in plaats van vanaf de machine. Let op de reisafstand, de voedingsspanning, de totale stroom, het aantal en type stuurkernen, de omgevingstemperatuur, de aanwezigheid van olie of water, en of frequentieregelaars of veldbussignalen de lus delen. Met deze zes feiten kan een kabelconstructie worden afgestemd op de plicht in plaats van geraden.

We ontwerpen en bouwen platte, afgeschermde en met staaldraad versterkte transportkabels in onze eigen fabriek, en we bekijken graag een tekening of foto van een bestaande lus voordat u bestelt. Stuur de reisgegevens door en wij komen terug met een constructie, een buigadvies en een suggestie voor de wagenafstand passend bij de kraan waarmee u daadwerkelijk rijdt.

Als je eerst het bredere assortiment wilt zien, begin dan vanaf ons assortiment speciaalkabels en beperk het vanaf daar.